X
تبلیغات
رایتل
دسته‌بندی جمعه های انتظار - حرف دل
محفل دل های بی ریا
 
جدیدترین یادداشت‌ها
 
یک روز ...
سوگند

                  به خاک پای عزیزان که از محبت یار

                     دل از محبت دنیا و آخرت کندم


به خاک پای تو سوگند و جان زنده دلان                              

که من به پای تو بر مردن آرزومندم                                  

سعدی


این الطالب بدم المقتول بکربلا

عصر این جمعه ی دلگیر، وجود تو کنار دل هر بیدل آشفته شود حس،

                                                                                   تو کجایی گل نرگس؟

به خدا آه نفس های غریب تو

که آغشته به حزنی است ز جنس غم و ماتم،

زده آتش به دل عالم آدم

مگر این روز و شب رنگ شفق یافته

در  سوگ کدامین غم عظمی به تنت رخت عزا کرده ای،

                                                                                 ای عشق مجسم

 که به جای نم شبنم،

                 بچکد خون جگر دم به دم از عمق نگاهت

نکند باز شده ماه محرّم،

                که چنین می زند آتش به دل فاطمه آهت

                                              به  فدای نخ آن شال سیاهت

به فدای رُخَت ای ماه! بیا،

صاحب این بیرق و این پرچم و این مجلس و این روضه و این بزم تویی،

                                                                                     آجرک الله!


بیاکه بی تو چه سرد است فصل ایمانم ....

تو آن دلیــل خدایی که حاضری امّا
بـرای آمـدنت نـدبه خوانده ام ؛ آقا

خدا کــند که بتـابی  به باور مـردم
و گل کنی به بلنــدی عشق در دلها

تو فصل آخر منظومه ی خدایی عشق
تمام ِ سوره ی یاسین ، طلیعه ی طاها

قــیامِ  حتمی عشقی ، قـعود در قلبم
ســرادقات جمـال ِ تو ، جنت المـأوا

بیاکه بی تو چه سرد است فصل ایمانم
و با تو سبــز و بهاری ، تمــام باورها


رضا محمدصالحی



بهار منتظر

چه سالها که گذشت و بهار منتظر است
بهار ِ زخمی ِ پشت حصار منتظر است

چه سروها که به دست ِ تبر شهید شدند
شقایق ِ دل ِ ما ، داغدار منتظر است

از این لباس سیاه عزا ، دلش پوسید
سحر مگر برسد ، شام ِ تار منتظر است

بهانه گیر شدند و به گریه افتادند
ستاره کشت خودش را ، سه تار منتظر است

چه قدر پنجره باز است رو به سوی امید
چه قدر دلشده ی بیقرار منتظر است

مگر به مقصد ِ خورشید رو بگرداند
در ایستگاه ِ تغزّل ، قطار منتظر است

کویر شد دل عشّاق و آسمان خشکید
بیا که عشق ببارد ، بهار منتظر است



محمدرضا سلیمی




هیهات


امام باقر علیه السلام می فرماید:


هیهات! هیهات! فرج ما نخواهد رسید تا آنکه شما غربال و تصفیه و باز هم تصفیه شوید.


منتخب الاثر, ص315

پی نوشت : خدا کنه بتونیم از پس آزمون های سخت دوران غیبت بر بیایم

فریاد کوه

... مهتاب آن دردمند تنها را خوب می شناخت و نخلستان به صدای پای او، صدای ناله های او عادت کرده بود.

شب بود و نخلستان و علی، علی بود و بغض بود و درد.

چاه نخلستان، محرم رازهایش شده بود. علی سر را بر دوش چاه می گذاشت و از عمق جان ناله می کرد. ناله هایی که دل چاه را می لرزاند. نخلستان را می گریاند. مگر می شد صدای فریاد و ناله ی کوه را شنید، اشک های کوه را دید و نلرزید ...


قسمتی از کتاب فریاد کوه، نوشته ی افسانه شعبان نژاد



فصل، فصل کوچ علی است ... علی به آغوش پیامبر و زهرا (سلام الله علیهم) رفت ...


شیعه ماند و درد بی پدری ...

شیعه ماند و ظلم و جور ابوسفیانی ها ...

اسلام ماند و غربت...

اکنون سالهاست که ما منتظریم

منتظر یک مرد ... مردی از نسل علی



اللهم عجل لولیک الفرج



بسم الله النور

نیست نامی به درخشانی : بسم الله النور
 
«عرفه»، جلوه ی عرفانی  بسم الله النور
 
 
 
مروه  جان و صفای دل و احرام حضور..
 
هر چه داریم به قربانی بسم الله النور
 
 
 
بار الها! به شکوه تو قسم دل‌ها را
 
مبتلا کن به پریشانی بسم الله النور
 
 
 
وصل کن ذکر مرا بر نخ تسبیح «حسین»
 
ناخدای شب طوفانی بسم الله النور
 
 
 
تیغ ها تشنه عشقند نه مشتاق ترنج 
 
یوسف آماده مهمانی بسم الله النور
 
 
 
یک قدم مانده به خورشید....، تو خواهی آمد! 
 
در یدت، بیرق نورانی بسم الله النور
 
 
 
عجل الله تعالی فرجک یا موعود! 
 
ای رخت نیمه پنهانی بسم الله النور!


سارا سادات باختر


بهشت امید
اگر چه روز من و روزگار می گذرد

دلم خوش است که با یاد یار می گذرد


چقدر خاطره انگیز و شاد و رویایی است

قطار عمر که در انتظار می گذرد


به ناگهانیِ یک لحظه عبور سپید

خیال می کنم آن تک سوار می گذرد


کسی که آمدنی بود و هست، می آید

بدین امید، زمستان، بهار، می گذرد


نشسته ایم به راهی که از بهشت امید

نسیم رحمت پروردگار می گذرد


به شوق زنده شدن، عاشقانه می میرم

دو باره زیستنم زین قرار می گذرد


همان حکایت خضر است و چشمه ظلمات

شبی که از بَرِ شب زنده دار می گذرد


شبت همیشه شب قدر باد و، روزت خوش

که با تو روز من و روزگار می گذرد



محمدتقی جمالی


فرازی از دعای ندبه

بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ مُغَیَّبٍ لَمْ یَخْلُ مِنَّا بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ نَازِحٍ مَا


نَزَحَ [یَنْزَحُ‏] عَنَّا بِنَفْسِی أَنْتَ أُمْنِیَّةُ شَائِقٍ یَتَمَنَّى مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ


ذَکَرَا فَحَنَّا بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ عَقِیدِ عِزٍّ لا یُسَامَى،


بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ أَثِیلِ مَجْدٍ لا یُجَارَى [یُحَاذَى‏]


بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ تِلادِ نِعَمٍ لا تُضَاهَى بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ نَصِیفِ شَرَفٍ


لا یُسَاوَى إِلَى مَتَى أَحَارُ [أَجْأَرُ] فِیکَ یَا مَوْلایَ


وَ إِلَى مَتَى وَ أَیَّ خِطَابٍ أَصِفُ فِیکَ وَ أَیَّ نَجْوَى


***************************************

جانم فدایت، تو پنهان شده ‏اى هستى‏ که از میان ما بیرون نیستى، جانم فدایت، تو دورى هستى که از ما دور نیست، جانم فدایت، تو آرزوى هر مشتاقى که آرزو کند، از مردان و زنان‏ مؤمن که تو را یاد کرده، از فراقت ناله کنند،جانم فدایت،تو قرین عزّتى، که کسى بر او برترى نگیرد، جانم فدایت، تو درخت ریشه‏ دار مجدى‏ که هم‏طرازى نپذیرد، جانم فدایت، تو نعمت دیرینه‏ اى، که او را مانندى نیست، جانم فدایت، تو قرین شرفى، که وى‏ را برابرى نیست،

تا چه زمانى نسبت به تو سرگردان باشم، اى مولایم، و تا چه زمان، و با کدام بیان، تو را وصف کنم، و با چه رازو نیازى؟

 



تعداد کل صفحات: 45